Verdorie .. Dat hele terras zit weer propvol .. Natuurlijk , is ook zalig weer en een echt “shill”-terraske ,gewone mensen ,eigen stijlen zonder capsones .. Stukje nieuw St-Andries …
Mmmm , wow , mooie man ,alleen aan een tafeltje . Tja , ik kan het altijd vragen natuurlijk .. ‘Stoort het dat ik bij u zit met mijn zoontje ?’
‘Nee, helemaal niet ! U doet maar !’ … Okay … Schitterende ,vriendelijke ogen kijken me hartelijk aan . Donkere bos haar met wild baartje …Na 5 minuten zitten we te “kletsen” . Ja , het is weer een Nederlander … Wat heb ik toch met die Noorderburen ? Ik pik ze er blijkbaar blindelings uit ! Niet alleen een warme uitstraling ,maar nog een zalige stem ook ! Yep , …éénmaal ,andermaal ..verkocht !
Eigenlijk was hij al op weg naar kaasland ,maar had zich toch bedacht ,en wou nog een duveltje drinken chez “dansende chocolat” …Het lot ! Dat is gewoon het lot ! Joepie !! Ik voel me helemaal happy ! Tatarie tatara !

Tussen de regels door voel ik wel dat hij een relatie heeft .. Kan ook niet anders , wie laat er nu zo’n toffe man loslopen ! Gewoon genieten van het moment ,Keet!
Maar … mooie liedjes eindigen ooit … Terwijl ik hem zie wegwandelen ,haal ik toch mijn adreskaartje boven … Als hij nu toch nog passeert met zijne auto …dan ..jawel ..ik ga me er gewoon voorgooien ! Pff !
Twee minuten later komt er een tof cabrioo-ke met gele plaat aangereden …paniek hier ,he! Op diezelfde moment (tja ,mijn gedachten functioneerden wa gelijk een geklutst ei ) stopt die gewoon !! Dees kan na ni ,he!
Met mijn kaartje weggemoffeld in mijne achterzak ,steek ik de straat over . Mijn hart klopt harder dan ne mixer in hoogste stand … Hij had zijne bril vergeten …okay … ni echt wat ik wou horen ,maar aleee… Hij blijft toch treuzelen . En da kaartje mor duwen tegen mijn kont …geef mij ! Geef mij ! Bange trut !
Ik probeer wa tijd te trekken . Seg ,hij is toch de man ! Moette kik nu wer jage ,ofwa ? Keet …denk aan het lot …, alles komt zoals het moet komen …
‘Eigenlijk zou het leuk zijn wat contactgegevens uit te wisselen ..facebook misschien ?’ Heb ik goe gehoord ???
Bong ! Bam ! … Ja, dat ben ik … op de grond gevallen van’t verschieten ..Eeuuhh , ja..,euuh , misschien wel .. Mijn innerlijke Keet is volledig tilt geslagen . Daar zene , normaal nooit bang van een gesprek …
Tja , en dan stopt het ,he ! Dien olifant komt vroeg of laat altijd aangewandeld .. Ge kunt natuurlijk ni eeuwig in een drukke ,smalle straat in’t midden een sjouweltje blijve doen ,he! ..
Ik zweef op een roze wolk terug naar mijn stoeleke .

Tien minuten later krijg ik een vriendschapsverzoek 😉

Moraal van het verhaal : adreskaartjes zijn out ! Lang leve facebook ! 😉