” Ook kippen kunnen corona krijgen !”

Ja, ik weet het..het is té lang geleden dat ik nog eens iets neerschreef. Life happens en corona brengt andere bezigheden mee zoals behangen en koekjes bakken.

Dit laatste jaar, 2020 dus, heb ik zoals velen keihard gesolliciteerd. Helaas, kastje naar de muur. Ik had “geen ervaring in de verkoop” ( eeuhhh en jij kunt niet lezen?), ofwel “not enough Urban Vibes” om administratieve bediende te worden in een bekende fitness op het eilandje( ik noem geen namen), of ze zochten iemand die minder kon.. Een uitleg gelijk een ander .. Soit , ik ging op en neer. En besloot terug op de ouderwetse manier met CV in de hand gewoon overal langs te gaan. Goede tip: veel effectiever dan moeten passeren via een screeningsbureau. Als je dan de foute trui aanhebt op de foto, dan vlieg je stand pede ineens in de vuilbak. Ik ben verkoopster dus kan het beste mezelf verkopen.

Bon, dit is even het voorspel geschetst.

Begin oktober klopte ik aan de deur..ja, bij een bakkerij. Tien minuten later mocht ik van den baas beginnen. Ik ga hem in het verhaal het Haantje noemen. Joepie, parttime en vlakbij. En half winkel en half atelier. Ideaal!! Rechtstreeks praktijk opdoen voor mijn KoekeNatie. Tot hier het goede nieuws 🙂

Bij eerste gesprek merkte ik natuurlijk dat het haantje heel “jong” was( 24 jaar)Maar ja, ambitieus. Als je in 1 jaar én in corona-time 3 winkels overneemt… Dus we zullen hem voordeel van de twijfel geven. Omdat hij het zelf vroeg… De eerste dag voelde ik al direct waar mijne Adidas knelde. Ik was nog geen 30 minuten binnen of moest al direct een hele Sint-bestelling plaatsen omdat de vertegenwoordiger er was en hij geen goesting had. Oké. Kan dat. Been there, he. Ik moet nu eerlijk zeggen. Het was van de Snoepers geleden dat ik Sint had besteld. Daarna waren het enkel zwarte pieten… en witte. En ..

Bon, ik was van plan deze kans zo goed en lang mogelijk uit te werken. En dacht dat mijn ervaring zeker in zijn voordeel zou zijn. Dus met volle kracht erin gevlogen.

Maar. Maar… In het kippenhok zat nog een oude kloek. Erfenis van de vorige eigenaar. Je weet wat er gebeurt als er een nieuwe kip binnenstapt,he! Vleugels open, borstkas vol lucht en bloem in haar haar . Positie werd duidelijk gepakt. Ik denk nog : ” doe maar, ik wil gewoon werken en heb mijn “carrière al gehad”. Meneer Bechterew heeft me genoeg lessen geleerd. Dus ik doe wat me verstandiger lijkt. Vriendschap en haar in de watten leggen zodat ze niets tekort komt. Wil ze zwarte zakjes? Awel, morgen zijn ze er. Wil je witte zijden roosjes met gouden randje op de pralinedoosjes? Awel … neen. Dat niet .. Komaan seg! Is wel 2020, he!

Bon, het werd trekken en duwen onder de radar. Voel de messteken nog in mijne rug. Maar ik laat ze.. Er was wel iets dat me stoorde. De eerste dag vertelde ze al dat de zaak ging fout lopen en failliet gaan omdat alles verkeerd ging. En dat ze dat niet erg vond, want dan kon ze eindelijk gaan doppen. Ze had al genoeg gewerkt in haar leven. ( 52 jaar) . Eigenlijk was ik eerst in shock. Maar dat geeft mij nog extra stimulans om het beste ervan te maken. Voor iedereen die er werkte.

Ik vloog erin. Als je ziet dat producten geprijsd werden met ” x 1.2″ ipv minstens ” x 2.1″, dan kan er natuurlijk niets verdiend worden. Voor een lang verhaal kort te maken, ik werkte thuis ook door. Alles nakijken, tabels maken, concurrenten bestuderen, .. Er is nu ook een “stockplaats” ipv broodzakken tussen de eieren en nieuwe patisseriedozen tussen de vuilcontainers. Jakkes !

Het Haantje liet me doen. Ik schreef mails, sms’jes, .. Geen antwoord. Geen mening. Niet echt een instelling voor een zaakvoerder, denk ik dan. Af en toe stak hij een paar uren zijne neus binnen. De zaak ging dikwijls te laat open, personeel voor de deur, bestellingen niet gemaakt , .. Aan zo’n rommeltje ben ik allergisch! Het was dweilen met 100 kranen open.

En de kippen kwamen alles aan mij vragen. En kip Katy probeerde aan hun wensen te voldoen. Maar ik was de keuken nog niet uit of ze stonden met hun poten te scharrelen bij het jonge haantje. Soit..

Onze kleine haan echter vertikte het ondertussen zijn mondmasker op te zetten. Corona bestond niet. Hij was immuun. Allemaal zever.. Constant erop gewezen dat de klanten dat zagen als hij ook zo in de winkel liep. Die staan voor de deur in een rij zich te vervelen … en zien toch alles, niet?

Ik kreeg het er niet in. Zelfs nu… in de lockdown. Op een gegeven moment zet hij toch eentje op, komt terug uit de winkel, trekt het af en smijt het vlak in mijn gezicht…. Echt, telkens ik eraan terugdenk.. kots ik bijna. Razend was ik. Zo respectloos. Voelde me zo vernederd. En eigenlijk ook in gevaar gebracht.. Heb echt de beruchte ” 10 dagen” liggen aftellen nachts. Serieus wat schaapjes zien passeren..

Het treiteren zette zich verbaal verder met belachelijk-makende opmerkingen. Het Haantje zwiepte trots met zijn kleurrijke staart. Pluimen die hij totaal (nog) niet verdiend heeft. Het mondmasker verdween helemaal.

Het werd ieder voor zich in het kippenhok. Ze probeerden voor zichzelf allemaal een graantje mee te pikken. En niet enkel figuurlijk… De jonge haan zette deze té ervaren kip aan de deur. Maar ik keek er naar met een glimlach en dacht : “laat maar”. Dit hoeft voor mij niet meer. Ik leg mijn gezondheid niet in de corona-weegschaal. En eieren gaan er niet gelegd worden.

Stay safe !