Het lijkt wel eeuwen geleden dat ik mijn blog opende. En het werd meteen duidelijk dat ik mijn intro even moest updaten. Ondertussen is de familie wat gegroeid. Heerlijke kippen, kuikentjes en haantjes erbij! Mijn rijkdom, mijn alles.

Eigenlijk is dit een vervolg op mijn vorige tekst: “55 + en keuzes”. Mijn bakstenen nestje is verkocht. Ohhh, wat heb ik nu gedaan… ja, ik weet het. Maar toch werd ik de laatste maanden gevoelsmatig en financieel meer en meer naar deze optie geleid. En ineens was de kogel door de kerk! Voila!En nu maanden later zit ik een stuk vastberadener op een nieuw pad.

Iets gekocht in de zon? Neeje neeje! Dat komt. Dat komt. Hopelijk toch.. geduld is iets dat nooit went maar meestal noodzakelijk is. En lieve menskens… ik besef ook dat ik misschien nog maar enkele jaren heb om echt nog te reizen met mijne “emmer-lijst” in mijn sjakosh. De laatste jaren was het ne “fly & fly back to Spain”. Enkel dus Spanje.. En als je mij wat kent, dan weet je hoe ik ineen zit, toch?

Telkens ik in een wolkendek van grote, witte wattebollen vlieg naar een bestemming, krimpt dat speldeprikje (als dat woord bestaat) van mijn leefwereldje op mijn St-Andries met 1000%. Nog zoveel moois te zien. Lekkere koekrecepten te ontdekken. Simplicity bewonderen waarin mensen hun ding, business, leven opbouwen. Fantastisch toch!?

Dus… long story efkes kort… heb mijn meubels weggegeven, de KoekeNatie in dozen gestoken, appartement verkocht en mijn planten in custody gegeven in de groene vingers van Tharcis. You rock! Grazie! Gracias! Thank you! Merciekes!

En voila… eerste trip is nu in Bari, Puglia, Italië gestart. Nog geen flauw idee wat ik hier ga neerpennen, maar lees graag wat jullie plezant vinden om te lezen.